*-*

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

ΣΤΑ ΚΑΠΝΟΧΩΡΙΑ

μανα μου
 «Μάνα μου καπνοφύτισσα»: Ο ύμνος των καπνοκαλλιεργητών του Αγρινίου
του Γιάννη Γιαννακόπουλου
Ο καπνός, έως τα μέσα της δεκαετίας του 1980-90, ήταν από τα σημαντικότερα αγροτικά προϊόντα της χώρας. Από την καλλιέργειά του επιβίωναν χιλιάδες οικογένειες, εκ των οποίων οι περισσότερες είχαν μικρό κλήρο.
1 οργωμα
3 φύτεμα (1)
Στο τέλος της Άνοιξης τα καπνοχώραφα ήταν καταπράσινα, και στα μέσα Ιουνίου άρχιζε το “μάζεμα” και το “αρμάθιασμα”. Ήταν εργασία κουραστική και μονότονη. Η μονοτονία την έκανε ακόμα περισσότερο επίπονη.
4 μάζεμα (1)
4 μάζεμα (2)
Από νωρίς, πριν το χάραμα, άρχιζε το μάζεμα και στη συνέχεια το αρμάθιασμα που διαρκούσε έως το βράδυ. Η διαδικασία ήταν καθημερινή έως τα μέσα Αυγούστου.
5 αρμαθιασμα (5)
5 αρμαθιασμα (3)
Η αποξήρανση του καπνού στη λιάστρα διαρκούσε έως τις αρχές Σεπτέμβρη. Με τα πρωτοβρόχια γίνονταν η δεματοποίηση και η αποθήκευση του καπνού.
6 αποξυρανση στη λιάστρα (2)
5 αρμαθιασμα (1)
Τέλος γίνονταν η ποιοτική αξιολόγηση από τον έμπορο, αλλά η καταβολή των χρημάτων στους παραγωγούς πάντα αργούσε. Εν πάση περιπτώσει όμως, έστω πενιχρά, καλύπτονταν οι οικογενειακές ανάγκες.
7 δεματοποιηση (1)
7 δεματοποιηση (2)


7 δεματοποιηση (3)
 
Η καλλιέργεια του καπνού είχε κατά βάση οικογενειακό χαρακτήρα. Η οικογένεια ήταν σκλαβωμένη όλο το καλοκαίρι με βασική πρωταγωνίστρια την μάνα που συνέχιζε να εργάζεται και την νύχτα (φαγητό, πλύσιμο κλπ), ώστε να προλάβει τις ανάγκες της οικογένειας.
6 αποξυρανση στη λιάστρα (4)
4 σκαλισμα
giagia
Στο βίντεο που ακολουθεί, η χορωδία Αλθαία του Μουσικού Σχολείου Αγρινίου αποδίδει το ποίημα του Πάνου Χατζόπουλου σε μουσική του Δημήτρη Παπαποστόλου “ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΚΑΠΝΟΦΥΤΙΣΣΑ”. Το τραγούδι αυτό θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ο “εθνικός ύμνος” του Αγρινίου, που υπήρξε για πολλές δεκαετίες κατεξοχήν περιοχή καπνοκαλλιέργειας.
ΠΗΓΗ

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

 Η κατ’ οίκον Εκκλησία είναι Καθολική. Δεν είναι απομονωμένη, δεν κλείνεται στον εαυτό της, δεν επαναπαύεται στο ο,τι είναι η ίδια συγκροτημένη και αυτάρκης. Αλλά ανοίγεται, συνδέεται και δημιουργεί σχέσεις σε πλαίσιο βαθειάς ενότητας με άλλες οικογένειες, με άλλους ανθρώπους που πορεύονται ίσως και κάτω από διαφορετικές συνθήκες το δυσκολοπερπάτητο ανηφόρι του βίου τους. Δεν προσπερνά αδιάφορα όσους υποφέρουν στο περιθώριο της ζωής. 
Δεν αποστρέφεται όσους κουβαλούν στην πονεμένη ψυχή τους τη νοσταλγία της μακρινής πια πατρίδας τους. Δεν περιφρονεί σαν ανάξιους λόγου όσους ελύγισαν οι ανάγκες και οι συμφορές· ξένους, μετανάστες, ανήμπορους, φτωχούς, όσους βιώνουν την παγωνιά της απελπισίας και της εγκατάλειψης.
Η προσμονή των Χριστουγέννων δίνει την ευκαιρία στην οικογένεια ενός γόνιμου προβληματισμού σχετικά με το βαθμό που βιώνει την καθολικότητα. Πόση διάθεση έχει να διοχετεύσει τον όποιο θησαυρό της (τη στοργή, τη φροντίδα, το ενδιαφέρον, την αγάπη) στους άλλους; Ανοίγει άραγε την αγκαλιά της να δεχθεί εκτός από τα μέλη της και κάποιους που δεν είναι ξένοι, αλλά είναι μέλη της μεγάλης οικογένειας του Θεού; 
Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης ενθαρρύνει προς αυτή την κατεύθυνση θυμίζοντάς μας ότι πρέπει να στραφούμε στους άλλους και κυρίως στους ”εν ανάγκαις”. «Δεν είναι άξιοι περιφρονήσεως», λέγει. «Σκέψου ποιοί είναι και θα βρεις το αξίωμά τους· έχουν ντυθεί το πρόσωπο του Σωτήρα μας, είναι οι αδελφοί Του οι ελάχιστοι.
 Αυτοί είναι οι ταμίες των αγαθών που προσδοκούμε· είναι οι θυρωροί της Βασιλείας του Θεού, αυτοί που ανοίγουν τις πόρτες στους ελεήμονες και τις κλείνουν στους δύσκολους και μισάνθρωπους… Ας μην δίνουμε τα πάντα για τις απολαύσεις μας… Ας κάνουμε κάτι και για το Θεό». Βιώνοντας την καθολικότητα η κατ’ οίκον Εκκλησία ζει επί γης τον Παράδεισο, αφού στα πρόσωπα των άλλων βλέπει, διακονεί και αγαπά τον ίδιο το Θεό. Αυτό διασώζει η πίστη μας. Αυτό διαφυλάττει η παράδοσή μας. Εν όψει των Χριστουγέννων ας βιώσουμε την ομορφιά και τη χαρά της συνάντησης των προσώπων.
{απόσπασμα από τό άρθρο τού Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου ΕΔΩ}


Ὁ ἑορταστικός κύκλος τῆς Σαρακοστῆς τῶν Χριστουγέννων

Ἡ νη­στεί­α τῶν Χρι­στου­γέν­νων εἶ­ναι ἡ δεύ­τε­ρη μα­κρά πε­ρί­ο­δος νη­στεί­ας με­τά τήν Με­γά­λη Τεσ­σα­ρα­κο­στή, δέν ἔ­χει ὅ­μως τήν αὐ­στη­ρό­τη­τα αὐ­τῆς. Ὁ λα­ός τήν ὀ­νο­μά­ζει καί «σα­ραν­τά­με­ρο». Ἀρ­χί­ζει στίς 15 Νο­εμ­βρί­ου καί λή­γει στίς 24 Δε­κεμ­βρί­ου. Κα­τά τήν διά­ρκειά της τε­λεῖ­ται κα­θη­με­ρι­νά ἡ Θεί­α Λει­τουρ­γί­α, τό γνω­στό «σα­ραν­τα­λεί­τουρ­γο»
Ἡ ση­μαν­τι­κό­τη­τα τῆς ἑ­ορ­τῆς τῶν Χρι­στου­γέν­νων καί ἡ εὐ­λά­βεια τῶν χρι­στια­νῶν, κα­θώς καί ἡ ἤ­δη δι­α­μορ­φω­μέ­νη νη­στεί­α τῆς Μεγ. Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς ὁ­δή­γη­σαν στήν κα­θι­έ­ρω­ση τῆς νη­στεί­ας πρό τῶν Χρι­στου­γέν­νων.
Τόν 6ο αἰ­ώ­να ἔ­χου­με τίς πρῶ­τες ἱ­στο­ρι­κές μαρ­τυ­ρί­ες, σύμ­φω­να μέ τίς ὁ­ποῖ­ες ἡ ἀρ­χι­κή διά­ρκεια τῆς νη­στεί­ας ἦ­ταν μί­α ἑ­βδο­μά­δα. Ἐ­πε­κτά­θη­κε ὅ­μως –λό­γῳ τῆς ἐ­πί­δρα­σης τῆς Μεγ. Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς– σέ σα­ράν­τα ἡ­μέ­ρες, ἠ­πι­ό­τε­ρης ὅ­μως νη­στεί­ας. Σέ ὅ­λη τή διά­ρκεια τῶν 40 ἡ­με­ρῶν δέν κα­τα­λύ­ον­ται κρέ­ας, γα­λα­κτε­ρά καί αὐ­γά. Κα­τα­λύ­ε­ται τό ψά­ρι -ἐ­κτός Τε­τάρ­της καί Πα­ρα­σκευ­ῆς- μέ­χρι 17 Δε­κεμ­βρί­ου. Τήν τε­λευ­ταί­α ἑ­βδο­μά­δα, πού εἶ­ναι ἡ ἀρ­χαι­ό­τε­ρη νη­στεί­α, 18 ἕ­ως 24 Δε­κεμ­βρί­ου, ἔ­χου­με μό­νο κα­τά­λυ­ση οἴ­νου καί ἐ­λαί­ου, ἐ­κτός Τε­τάρ­της καί Πα­ρα­σκευ­ῆς, πού κά­νου­με ἄ­λα­δο.
Πε­ρί νη­στεί­ας γε­νι­κά
Ἡ νη­στεί­α ἐκ­φρά­ζει τό ὀρ­θό­δο­ξο χρι­στι­α­νι­κό ἦ­θος πού εἶ­ναι ἀ­σκη­τι­κό. Μέ τή νη­στεί­α ἐ­πι­δι­ώ­κου­με τήν κά­θαρ­ση τῆς ψυ­χῆς καί τοῦ σώ­μα­τός μας. «Φάρ­μα­κον ἁ­μαρ­τί­ας ἀ­ναι­ρε­τι­κόν», τήν χα­ρα­κτη­ρί­ζει ὁ Μέ­γας Βα­σί­λει­ος. Κα­θα­ρί­ζει τίς «αἰ­σθή­σεις τοῦ στό­μα­τος» καί τά συ­να­κό­λου­θα πά­θη (γα­στρι­μαρ­γί­α, κοι­λι­ο­δου­λεί­α, σαρ­κι­κές ἐ­πι­θυ­μί­ες κ.λπ.­). Ἐ­λευ­θε­ρώ­νει ἀ­πό τά πά­θη τῆς ψυ­χῆς. Ἡ νη­στεί­α εἶ­ναι «πα­θο­κτό­νος», ὄ­χι σω­μα­το­κτό­νος! Ἔ­τσι προ­φυ­λασ­σό­μα­στε ἀ­πό τούς βρώ­μι­κους, ρυ­πα­ρούς λο­γι­σμούς, καί χρη­σι­μο­ποι­ών­τας την σάν ὅ­πλο ἀ­πο­κρού­ου­με τούς πει­ρα­σμούς. Ὁ­δη­γού­μα­στε στήν ἀ­πό­κτη­ση τῶν χρι­στι­α­νι­κῶν ἀ­ρε­τῶν καί κα­τ’ ἐ­πέ­κτα­σιν στόν κύ­ριο στό­χο μας: τήν ἕ­νω­ση, τήν κοι­νω­νί­α μέ τόν Θε­ό. Ἡ νη­στεί­α εἶ­ναι «σω­μα­τι­κή» (ἀ­πο­χή τρο­φῶν), ἀλ­λά καί «πνευ­μα­τι­κή» (ἐγ­κρά­τεια καί ἀ­πο­χή ἀ­πό τήν ἁ­μαρ­τί­α). Ἄν δέν συμ­βα­δί­ζουν καί τά δύ­ο σκέ­λη τῆς νη­στεί­ας, τό­τε ἡ νη­στεί­α δέν ἐκ­πλη­ρώ­νει τόν σκο­πό της καί κα­τα­λή­γει νά γί­νει ἤ τυ­πο­λα­τρεί­α ἤ ἰ­δε­ο­λο­γί­α.
Ευχόμαστε απο καρδιάς καλή και ευλογημένη Τεσσαρακοστή!

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

ΟΙ ΤΑΞΙΑΡΧΕΣ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ.

Η Εκκλησία μας στις 8 Νοεμβρίου, γιορτάζει τη Σύναξη των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, καθώς και των υπολοίπων Ασωμάτων και Ουρανίων Αγγελικών Ταγμάτων. Πρόκειται για τη σύναξη, τη συνάθροιση δηλαδή των πιστών, που εύλογα θέσπισε η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, για να αποδώσει την πρέπουσα τιμή στους λειτουργούς του Θεού και δικούς μας προστάτες και φύλακες, σε μια κοινή γι’ αυτούς γιορτή.
 Κατά τήν παράδοση , τήν νύκτα τής παραμονής τής εορτής τών αγίων, μαζεύουμε όλα τά παπούτσια τού σπιτιού καί τά κρύβουμε γιά νά μήν τά δεί ο Αρχάγγελος Μιχαήλ πού θεωρείται καί ώς ό άγγελος τού θανάτου, καί μάς γράψει γιά νά μάς πάρει τήν ψυχή.
Επειδή ακόμα,  το έργο Τους είναι να προστατεύουν τους ανθρώπους, να πολεμούν και να μάχονται τους κακούς δαίμονες κατακτώντας έτσι τους Ουρανούς, η Πολεμική μας Αεροπορία τους έχει ανακηρύξει Προστάτες της και τους γιορτάζει την ίδια μέρα, που τους γιορτάζει και η Εκκλησία μας, στις 8 Νοεμβρίου.

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2016

Μάθε τέχνη κι ασ' τηνε κι άμα πεινάσεις πιάσ' τηνε



Μεταπολεμικά, όνειρο και σκοπός των Ελλήνων ήταν  να σπουδάσουν τα παιδιά τους προσδοκώντας  μια καλύτερη ζωή γι αυτά. Με τα χρόνια ο προσωπικός αγώνας τους  συρρικνώθηκε σε δύο μανιακούς στόχους : απόκτηση υλικών αγαθών και υποχρεωτική πανεπιστημιακη μόρφωση των παιδιών. Η τέχνη, τα χωράφια, η ιδιαίτερη πατρίδα και ο απλοϊκός τρόπος  ζωής διαγράφηκαν. Αστυφιλία και νεοπλουτισμός κυριάρχησαν. Αυτοί οι οποίοι έβγαλαν τις παροιμίες και τις ανέφεραν πάντα σαν διδαχές, τώρα τις καταρίπτουν.
Δικηγόρος, γιατρός, καθηγητής... είναι οι απαιτήσεις  πια των οικογενειών για την επαγγελματική ζωή των παιδιών τους. Τσαγκάρης, ποδηλατάς, αγρότης, ράφτης ... είναι κατώτερα επαγγέλματα, τέχνες για «αγράμματους». Ο τάδε η η τάδε είναι μέτρο σύγκρισης  αναλόγως: περιφρόνησης η εξομοίωσης. Βέβαια κάθε γονιός θέλει το καλύτερο για το παιδί του και αυτό δεν αμφισβητείται.  Κίνητρο  είναι μόνο η αγάπη κ ας έχουν λάθος  πολλές φορές.
Μερικώς συχγωρείται. Καταδικαστέο όμως είναι να εισχωρεί ο γονιός και να υποδεικνύει δικές του κομπλεξικές επιλογές, που αφορούν στην ζωή των παιδιών. Τα παρασύρει σε μία ουτοπία και σε μία τριανταφυλλένια ζωή, που  αν κάποιος κόψει τα όμορφα ρόδα , θ’ απομείνουν γυμνά τα κλαδάκια και θα ξεραθούν...

 Αυτό συνέβη και στη νέα γενιά της εποχής μας. Απογυμνώθηκε ξαφνικά. Θύμα της αλαζονείας των μεγάλων. Η ανθοφόρα ζωή έπαψε. Οδηγήθηκε σε μια πλαστή εικόνα ζωής. Γέμισαν τα πανεπιστήμια, πλούτισαν τα φροντιστήρια, φορτώθηκαν δάνεια οι οικογένειες, σφήνωσαν οι μεγαλουπόλεις απο πληθυσμό κ τσιμέντο, ερήμωσαν τα χωριά, τα χωράφια, έγιναν όλοι  εργάτες σε βιομηχανίες κάνοντας παράλληλα  δύο δουλειές. Και γιατί  όλα αυτά? Για μια καλύτερη ζωή... λογικό αυτό μέχρι ενός ορίου.  Όμως  επαγγέλματα παραδοσιακά  πολλών γενεών κληρονομικά έσβησαν.  Ήταν προσβλητικό για τα παιδιά η τέχνη.  Ενθύμια μόνο κρατημένα και μια ματιά σνομπισμού έμεινε. 
 Για  να γίνουμε «άνθρωποι»  και να ‘χουμε κοινωνική καταξίωση, πρέπει να μάθουμε γράμματα! Ορθό ως προς τη μάθηση, παρανοϊκό ως προς τον στόχο. Βέβαια η ζωή προχωρά. Οι απαιτήσεις  πληθαίνουν σε καθε τομέα.  Ο πολιτισμικός και πολιτιστικός  χάρτης  διαφοροποιείται.  Η εξέλιξη είναι απαραίτητη για την πρόοδο, αλλά και η γνώση επιβάλλεται δια ροπάλου.  Όμως με σύνεση και  αυτογνωσία μέχρι του ορίου που φτάνει ο καθένας  με τα όνειρά του και τα ταλέντα του.  Εκεί απαιτείται σεβασμός στον εαυτό του και στην ζωή του.
 Και φτάνουμε στο έτος 2016 όπου η ζωή μας υποτροπίασε οπισθοδρομώντας μας στα  κατοχικά χρόνια.  Απελπισμένοι όντες πια κάνουμε μεταστροφή, επανεκτιμώντας ότι περιφρονούσαμε:  επαναπατρισμό των παραδοσιακών τεχνών και  επιστροφή στις εστίες μας,  στη γη μας.
  Πεινάσαμε... κατά την παροιμία και ανοίγουμε πάλι ποδηλατάδικο, τσαγκάρικο, ραφείο ...  Συνάμα βλέπουμε την ρημαγμένη μας γη με συμπάθεια και λύτρωση και ονειρευόμαστε τους καρπούς που θα ‘χουμε σ’ ένα χρόνο σαν αγρότες.  Ένα μάθημα είναι και αυτό όπου  θεός,  φύση και  σύμπαν μας φωνάζουν ότι ξεφύγαμε του σκοπού μας.

Η μάθηση, η εξέλιξη, η γνώση είναι αναφαίρετο δικαίωμα και επιταγή όλων, γιατί το κάθε επερχόμενο μέλλον  το απαιτεί. Όμως δεν διαχωρίζει και δεν χαρακτηρίζει τον «γραμματιζούμενο» από τον «αμόρφωτο», γιατί και ο γιατρός και ο τσαγκάρης πρέπει να εξελιχθεί, και ο ένας έχει ανάγκη την επαγγελματική και κοινωνικη  ύπαρξη του άλλου, για να μην «πεινάσουμε» ποτέ πια. Να μην χαρακτηρίζει πια ο λαός μας την τέχνη ως κουραμάνα σε καιρό πείνας. Δεν είναι κατοχικο μεσον επιβίωσης.  Είναι άθλιο και ταπεινωτικό για τον κύκλο της ζωής μας και την ανθρώπινη αξιοπρέπειά μας . Μόρφωση για όλους και εκμετάλλευση αυτής στον τομέα που ο καθένας κλίνει και αγαπά, επιστήμη η τέχνη. Ισότιμα και τα δύο.
 Καιρός λοιπόν να ανασυντάξουμε την παροιμία «μάθε τέχνη κι άστηνε κι άμα πεινάσεις πιάστηνε» σε «μάθε γράμματα και προόδευσε όπου έχεις έφεση για να μην πεινάσεις».Ο λαός ίσως να μην είναι πάντα σοφός στις ρήσεις του, γιατί από  «παθήματα μαθήματα» μεν και από  «κατά τα καλά και συμφέροντα» δε... Αντιγνωμώντας λοιπόν στον λαό μας, η νέα γενιά φιλοσοφικά και οχι θυμοσοφικά μαθαίνει γράμματα για να εξελιχθεί σε τέχνες και επιστήμες, έχοντας σαν γνώμονα όχι την πείνα, αλλά την αλυσιδωτή επαγγελματική και όχι μόνο συνύπαρξη για μέρες ευημερίας και προόδου.
Από Palmografos.com
Άρθρο του/της: Μαρία Παπαδοπούλου
ΑΠΟ

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

Ημερομήνια 2016-2017

 Ημερομήνια 2016-2017
 O νέος κύκλος  αρχίζει με τις παρατηρήσεις  που γίνονται το πρώτο δωδεκαήμερο του Αυγούστου κάθε έτους και είναι βασισμένες πάντα στις απόψεις που γράφει ο  ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ  στα ¨Μετεωρολογικά ¨, βιβλία  που αναφέρονται στον τρόπο πρόβλεψης των καιρικών φαινομένων .
Οι προβλέψεις είναι τοπικές και αναφέρονται στα πεδινά του νομού  Αττικής και σε όλες τις γύρω περιοχές με το ίδιο υψόμετρο.


 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2016
1- 10 Οι ζεστές μέρες υπερισχύουν δροσίζοντας τις νυχτερινές ώρες θερμοκρασία (22- 29 οC) .
11- 15 Δυτικοί άνεμοι θα ρίξουν τη θερμοκρασία και φέρουν Φθινοπωρινό καιρό θερμοκρασία (18 – 26 οC) .
16-19 Υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες (28- 30 οC) .Χαμηλότερες θερμοκρασίες με τη δύση του ήλιου (12 – 28 οC) . Τοπικά φαινόμενα χωρίς μεγάλες διαφορές.
20- 27 Πτωτικά θα κινηθεί η θερμοκρασία (19-25 οC). Μπόρες βροχές , καταιγίδες που γρήγορα θα απομακρυνθούν.
28- 31 Άνοδο της θερμοκρασίας (23-28 οC) .
Παρασκευή 28η Οκτωβρίου ,ζεστή μέρα με αραιές Νεφώσεις

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2016
1 – 6 Ζεστές για την εποχή μέρες θερμοκρασία (18-26 οC).
7 -16 Αραιές συννεφιές και στη συνέχεια βροχές καταιγίδες .Επέκταση των φαινομένων γενικά θερμοκρασία (18 – 25 οC).
17 -21 Ανοδικές σχετικά θερμοκρασίες (20 – 28 οC) . Μικρό βοριαδάκι θα δροσίσει αρκετά .Υγρασία , παροδικές βροχούλες .
22 -30 Πτώση της θερμοκρασίας (15 – 23 οC). Πρωινά με κρύο βροχές και μπόρες . Πιθανές τοπικές χαλαζοπτώσεις .
Πέμπτη 17η Νοέμβρη. Δροσερή μέρα , με πιθανές βροχές.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
1 -16 Καθαρά χειμωνιάτικες μέρες .Θερμοκρασία (8 – 18 οC). Με παροδικές βροχές και καταιγίδες. Πιθανοί βοριάδες θα ρίξουν περεταίρω τη θερμοκρασία (6 – 15 οC) .
17 -31 Σχετικά ανοδικά θα κινηθεί η Θερμοκρασία (12 – 22 οC) . Λιακάδες θα διατηρούν τις ζεστές σχετικά μέρες .Πολύ δροσερά, κρύα βράδια .
Χριστούγεννα Κυριακή 25η Δεκέμβρη. Γλυκιά χειμωνιάτικη βραδιά .


ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2017
1 –16 Αίθριος καιρός χωρίς ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες (10-20 οC) . Βοριάδες θα δροσίσουν αρκετά .Πιθανές βροχές . Κρύα πρωινά και βράδια .
17 -25 Βελτίωση της θερμοκρασίας ( 10 – 20 οC).Κοπάζουν οι άνεμοι. Αλκυονίδες μέρες .Υγρασία κουφόβραση (Μαλάτσα).
26 -31 Πτώση της θερμοκρασίας ( 5 – 12 οC). Βοριάδες θα φέρουν παγωνιά .Συννεφιασμένες μέρες , βροχερές με καταιγίδες.
Κυριακή πρωτοχρονιάς , Παρασκευή 6/1 των Θεοφανίων,
Αίθριος καιρός , χωρίς πολύ κρύο και χαμηλές θερμοκρασίες ( 10 – 20 οC).

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2017
 

1 – 16 Πτώση της θερμοκρασίας ( 3 – 14 οC). Βοριάδες θα φέρουν , κρύες χειμωνιάτικες μέρες βροχές και καταιγίδες. Πιθανές χιονοπτώσεις στα ορεινά .
21 -29 Αίθριος καιρός γλυκές χειμωνιάτικες μέρες χωρίς πολύ κρύες μέρες . Θερμοκρασίες (8 – 18 οC) .
Καθαρά Δευτέρα 27η Φλεβάρη , θα εναλλάσσονται λιακάδες, ασθενείς άνεμοι , θα δροσίσουν αισθητά.

ΜΑΡΤΙΟΣ 2017
1 -15 Συννεφιασμένες μέρες χωρίς πολλά κρύα και βροχές. Δροσεροί άνεμοι .Θερμοκρασία (10 – 20 0C).
16 -31 Πτώση της θερμοκρασίας ( 6- 15 0C). Βροχές καταιγίδες πιθανές χιονοπτώσεις .Κρύες μέρες, θα φέρουν οι παγωμένοι βοριάδες .
Σάββατο 25η Μάρτη. Ήπιος καιρός. Θερμοκρασία (7 -12 0C). Πιθανή βροχούλα μπόρες ,βοριαδάκια θα φέρουν κρύο.

 
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2017
1η- 17η Το κρύο θα συνεχίζεται, όσο οι βόρειοι άνεμοι , θα επικρατούν. Θερμοκρασίες (6 – 16 0C).Πιθανές βροχές μεγάλης διάρκειας για την εποχή.
18η-24η Βελτίωση της θερμοκρασίας ( 8- 18 0C) , πτώση των ανέμων μερική ηλιοφάνεια .
25η- 30 Πτώση της θερμοκρασίας ( 5- 16 0C). Συννεφόκαμα και βοριάδες θα διατηρούν τη θερμοκρασίας, σε χαμηλά επίπεδα .
Μεγάλη Παρασκευή 14η Απρίλη , και Κυριακή Πάσχα 16η Απρίλη συννεφιασμένες μέρες με πιθανές μπόρες και αντάρες.

ΜΑΙΟΣ 2017
 

1 -17 Υποχώρηση των βόρειων ανέμων , θα φέρουν σε υψηλότερα επίπεδα τη θερμοκρασία (10 – 20οC). Δροσερές ακόμη μέρες με ένα νοτιοδυτικό αεράκι να κρατά τον καιρό ανοιξιάτικο.
18 -31 Ανοδικές θερμοκρασίες (18 -28 ο C) . Αραιές συννεφιές και παροδικές βροχές .Δροσεροί νοτιάδες και ζεστές μέρες στο τέλος του μήνα
Δευτέρα 1η ΜΑΗ , δροσερή μέρα με πιθανές βροχούλες .

ΙΟΥΝΙΟΣ 2017
1 – 17 Αλματώδη άνοδος της θερμοκρασίας (25 –32 οC) . Νοτιοδυτική άνεμοι θα συγκρατούν τη θερμοκρασία σε αυτά τα επίπεδα .
18 – 26 Βορειοανατολικοί άνεμοι θα ρίξουν αρκετά τη θερμοκρασία (22 –28 οC ) και θα δροσίζουν αρκετά . Πιθανές βροχές και μπόρες.
27 -30 Άνοδος της θερμοκρασίας (28 –36 οC) .Άπνοια . Πιθανός καύσωνας.
Δευτέρα 5η Ιούνη του Αγίου Πνεύματος , ζεστή μέρα με άπνοια.

ΙΟΥΛΙΟΣ 2017

1 -9 Ζεστές μέρες χωρίς αέρηδες ικανούς να δροσίσουν. Θερμοκρασία (29-34οC).
10 -18 Βορειοδυτικό αεράκι ρίχνει τη θερμοκρασία (26-32 οC) και δίνει δροσερότερες μέρες.
18 -26 Άνοδος της θερμοκρασίας (28 –34 οC) . Συννεφόκαμα .Άπνοια . Υγρασία , κουφόβραση , (Μαλάτσα) .Πιθανός καύσωνας .
27 -31 Πτώση της θερμοκρασίας (26-31 οC). Με ένα βοριαδάκι να δροσίζει περιοδικά. Αραιές συννεφιές . 

Η επιμέλεια και η παρατήρηση των καιρικών φαινομένων έγιναν από τον δάσκαλο Κωστή Αγγελακόπουλο. ΠΗΓΗ

......................................................................................................
  
Θεσσαλία:Τα ημερομήνια προβλέπουν χειμώνα το Φεβρουάριο
Τις προβλέψεις του για τον καιρό που θα έχουμε μέχρι τον Αύγουστο του 2017 κάνει με τα ημερομήνια του ο δασοπόνος-ιεροψάλτης Π. Μπλάνας.
Οκτώβριος
 
Το α’ δεκαήμερο ο καιρός είναι βελτιωμένος και καλός μέχρι 8 του μηνός. Από 8-10 ο καιρός γίνεται βροχερός, με συννεφιές πολλές και λίγες βροχές στα ορεινά.
Το β’ δεκαήμερο ο καιρός θα είναι άστατος, με λίγες βροχές και βορειοδυτικούς ανέμους από 11-18 του μήνα. Από 19-20 ο καιρός ηρεμεί και γίνεται ζεστός. Φθινοπωρινό 10ήμερο.
Το γ’ δεκαήμερο ο καιρός θα είναι άστατος, με διαφορά θερμοκρασίας ημέρας με νύχτα. Προς το τέλος του μήνα ίσως βρέξει στα ορεινά, με μπόρες και καταιγίδες.
Την 28η Οκτωβρίου η μέρα θα είναι ζεστή με νεφώσεις.
 
Νοέμβριος
 

 
Το α’ δεκαήμερο ο καιρός θα είναι ζεστός για την εποχή και μεταξύ 7-10 του μηνός προβλέπονται αραιές συννεφιές, με βροχές και καταιγίδες.
Το β’ δεκαήμερο ο καιρός διατηρείται άστατος με λίγες βροχές μέχρι στις 15 του μήνα. Από 15- 20 του μηνός βοριάδες και παροδικές βροχές.
Το γ’ δεκαήμερο προβλέπεται πτώση της θερμοκρασίας, με κρύο και βροχερό καιρό και λίγα χιόνια σε υψηλά υψόμετρα της Θεσσαλίας και Β. Ελλάδος.
 
Δεκέμβριος
 
Μέχρι τις 10 του μήνα ο καιρός θα είναι καθαρά χειμωνιάτικος, με βροχές-καταιγίδες και με χιόνια στα ορεινά όλης της Ελλάδος.
Το α’ δεκαήμερο από 11-16 του μηνός ο καιρός θα είναι ίδιος με το α’ δεκαήμερο και από 17-20 προβλέπονται λιακάδες με άστατο καιρό.
Το γ’ δεκαήμερο ο καιρός παραμένει αίθριος, με λιακάδες και κρύο τα βράδια.
 
Ιανουάριος 2017
 

 
Ο καιρός προβλέπεται να είναι αίθριος το α’ δεκαήμερο, χωρίς χαμηλές θερμοκρασίες, με βοριάδες και κρύα πρωινά και βράδια. Λίγες βροχές προβλέπονται στο τέλος του 10ημέρου.
Το β’ δεκαήμερο ο καιρός διατηρείται βροχερός για το διάστημα από 11-14 του μήνα. Από 15-20 του μήνα οι μέρες θα είναι καλές για την εποχή.
Το γ’ δεκαήμερο προβλέπεται πτώση της θερμοκρασίας, με αίθριο καιρό και χωρίς κρύο, πολλές βροχές και πολλά χιόνια στα ορεινά, πάνω από 1700 μ. υψόμετρο.

Φεβρουάριος


Το α’ και β’ δεκαήμερο προβλέπεται πτώση της θερμοκρασίας με βοριάδες, βροχές-καταιγίδες και χιόνια αρκετά, παντού σε όλα τα ορεινά και ημιορεινά. Για το διάστημα μεταξύ 19-23 του μηνός προβλέπονται πολλά χιόνια και παγετοί, με βοριάδες από τη Σιβηρία και πυκνές χιονοπτώσεις παντού.
Το γ’ δεκαήμερο προβλέπεται αίθριος καιρός, με γλυκές χειμωνιάτικες μέρες, χωρίς πολύ κρύο. Από 24-29 του μηνός ο καιρός θα είναι μαλακός, αίθριος με αραιές συννεφιές.
 
Μάρτιος
 
Ο καιρός θα είναι άστατος μέχρι τις 5 του μηνός. Από 6-10 του μήνα προβλέπονται σποραδικές βροχές, με μικρή πτώση της θερμοκρασίας. Χιόνια προβλέπονται στα πολύ ορεινά της Θεσσαλίας-Β. Ελλάδος.
Όλο το β’ δεκαήμερο προβλέπονται βροχές και χιόνια στα ορεινά – ημιορεινά και πεδινά της Β. Ελλάδος, με βόρειους ανέμους από τη Σιβηρία.
Το γ’ δεκαήμερο προβλέπονται βροχές και καταιγίδες, αρκετές συννεφιές και βορειοανατολικοί άνεμοι. .Χιόνια θα πέσουν στα πιο ορεινά της Θεσσαλίας – Β. Ελλάδος – Ηπείρου – Στερεάς Ελλάδος.
 
Απρίλιος
 
Ο καιρός θα είναι άστατος, με κρύο τσουχτερό, βοριάδες και πολλές βροχές σε όλη την επικράτεια το α’ δεκαήμερο.
Το β’ δεκαήμερο, μέχρι τις 14 του μήνα ο καιρός θα είναι ίδιος με το α’ δεκαήμερο. Από τις 15-20 του μήνα προβλέπεται πτώση των ανέμων, με άνοδο της θερμοκρασίας και μερική ηλιοφάνεια.
Από 21-24 του μήνα ο καιρός θα είναι καλός, αλλά άστατος και από τις 25-30 του μήνα προβλέπεται πτώση της θερμοκρασίας.
 
Μάιος


 
Ο καιρός γίνεται μαλακός και δροσερός λόγω παύσης των βορειοανατολικών ανέμων και επικράτηση νοτιοδυτικών ανέμων με λίγες βροχές στα ορεινά της Θεσσαλίας – Εύβοιας – Αττικής.
Από 11-14 του μήνα ο καιρός θα είναι δροσερός και ανοιξιάτικος. Από τις 15-20 του μηνός ο καιρός θα είναι συννεφιασμένος και λίγες βροχές θα πέσουν στο Πήλιο- Όθρυ – Εύβοια – Αττική.
Από 21-26 του μηνός πάλι ο καιρός θα είναι συννεφιασμένος, με λίγες βροχές. Από τις 27-31 του μήνα ο καιρός θα είναι ζεστός, με νότιους ανέμους (λίβας) για την περιοχή της Μαγνησίας – Θεσσαλίας.
 
Ιούνιος

Όλο το α’ δεκαήμερο προβλέπονται νοτιοδυτικοί άνεμοι, με σημαντική άνοδο της θερμοκρασίας, με διαστήματα άπνοιας και υγρασίας.
Από 11-16 του μηνός ο καιρός θα είναι ζεστός για την εποχή, με άπνοια, υγρασία, με απογευματινές μπόρες – καταιγίδες, με χαλαζόπτωση.
Από 21-27 του μήνα ο καιρός θα είναι άστατος, με ζέστη, άπνοια και τις απογευματινές ώρες μπόρες και καταιγίδες. Από 28-30 του μήνα προβλέπουμε σε όλη τη Θεσσαλία και τον ελλαδικό χώρο καύσωνα με σοβαρή άπνοια.

Ιούλιος

 
Όλο το α’ δεκαήμερο ο καιρός θα είναι άστατος και ζεστός, με μπόρες στα ορεινά.
Όλο το β’ δεκαήμερο προβλέπεται να είναι δροσερό με βορειοδυτικούς ανέμους.
Η θερμοκρασία ανεβαίνει το γ’ δεκαήμερο, με άπνοια και μεγάλη υγρασία. Προβλέπουμε μίνι καύσωνα μεταξύ 24-27 Ιουλίου σε όλη την Ελλάδα. Από 28-31 του μήνα ο καιρός γίνεται δροσερός λόγω βορείων ανέμων.

Αύγουστος
 

 
Από 1-6 του μήνα ο καιρός θα είναι άστατος, με ζέστη όχι μεγάλη. Από 7-10 του μηνός προβλέπουμε άστατο καιρό, με συννεφιά και υγρασία μεγάλη.
Όλο το β’ δεκαήμερο ο καιρός θα είναι άστατος, συννεφιασμένος, με ζέστη, συννεφόκαμα και μεγάλη άπνοια.
Από 21-24 Αυγούστου ο καιρός θα είναι ζεστός, με άπνοια και τις απογευματινές ώρες προβλέπονται μπόρες και καταιγίδες, στις περιοχές του Πηλίου, Όθρυ, Εύβοια και Αττική. Από τις 25-31 Αυγούστου ο καιρός θα είναι άστατος, με συννεφιές και πολλές μπόρες και καταιγίδες για την εποχή. ΠΗΓΗ

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Χαιρέτα μου τόν Πλάτανο...

Όπως όλοι γνωρίζουμε όλα τα χωριά παλιά είχαν έναν πλάτανο στην κεντρική πλατεία τους. Όταν λοιπόν συναντιόντουσαν δύο συγχωριανοί στην ξενητιά την ώρα που χαιρετιόντουσαν έλεγαν ο ένας στον άλλο "χαιρέτα μου τον πλάτανο" ενοόντας δηλαδή "δώσε χαιρετίσματα στο χωριό όταν γυρίσεις". 
Επειδή όπως τις περισσότερες φορές δεν γυρνούσε κανένας πίσω, η φράση κατέληξε να σημαίνει ότι "... δεν θα γίνει τίποτα".
πηγή

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΤΗΜΑΤΩΝ



Μία από τις παραδόσεις των χωριανών μας ήταν και είναι ο Αγιασμός των κτημάτων. Όλοι τρέχουμε με το Αγίασμα της Πρωτάγιασης στο χέρι και αγιάζουμε όλα τα κτήματά μας, τ’ αμπέλια, τα σπίτια, τα χωράφια, τα ζώα, τα μελίσσια, τους μύλους, τα καταστήματα.
Έτσι τη χρονιά του 1936, μετά την προσφορά του Αγιασμού από του παπά το χέρι, στις 6 Γενάρη, ξεκινήσαμε με τον αείμνηστο και αγαπημένο μου θείο Μήτσο Κ. Σταθόπουλο (Παπίτσα) για ν’ αγιάσουμε τα κτήματά μας.


Περάσαμε τη Λιάσκοβα και αφού αγιάσαμε τα χωράφια μας στου Λώλη, στα Κερπινιώτικα Καλύβια, στον Παλιόπυργο και το μύλο μας, φτάσαμε στου Μπουλιμέτη στο σπίτι της κυρά Κούσιαινας Νταρζάνου που μας δέχθηκε με χαρά.
Κοντά εκεί ήταν και το καλύβι του Πλατομηνά. Βγήκα να το δω και να αποτίσω φόρο τιμής στους ανθρώπους του που λείπουν, γιατί όταν ήμουν οχτώ χρονών έζησα μαζί τους μια διδακτική εμπειρία που θα την αναφέρω εδώ, σα μνημόσυνο για τον Πλατομηνά και τα παιδιά του.

Τον Πλατομηνά τον είχε βοηθό στο μύλο ο πατέρας μας. Εκείνα τα Χριστούγεννα μ’ άφησε ο πατέρας μου στο μύλο με το Μηνά Μαραγκό, έναν καλοκάγαθο και σεβάσμιο άνθρωπο που μόνο το καλό ήξερε, και με τη νεαρή και χαριτωμένη κόρη του Κωνσταντίνα – αργότερα μητέρα του μαγαζάτορα Βασίλη Δ. Βασιλόπουλου – η οποία σαν παιδάκι που ήμουν, μ’ αγαπούσε πολύ.
Μια νύχτα έβρεξε πολύ και τα νερά του Λάδωνα είχαν φτάσει στο λιθάρι του μύλου και σε λίγο θα έφταναν στο παραγώνι, όπου κοιμόμασταν. Γι’ αυτό φύγαμε και ανεβήκαμε στου Μπουλιμέτη, στο καλύβι του γερο Μηνά, στο οποίο έμενε κι ο κτηνοτρόφος γαμπρός του Νίκος Μαραγκός με τη φαμελιά του.
Πρώτη φορά πήγαινα σε καλύβι. Ήταν ένα παραλληλεπίπεδο, ισόγειο, λιθόκτιστο σπίτι, ύψους περίπου τριών μέτρων. Είχε κι ένα πατωματάκι, ένα ψαθί δηλαδή, σ’ όλο το πλάτος του καλυβιού και μήκους τριών μέτρων, στο οποίο ανέβαιναν με μια σκαλίτσα.
Στο κάτω πάτωμα και σε όλο το ισόγειο καλύβι, που δεν ήταν χωρισμένο, έμεναν τα γιδοπρόβατα, τα γουρούνια και οι κότες, όλα μαζί.
Μόνο τα σκυλιά ήταν έξω, φύλακες πιστοί.
Το πρωί φάγαμε τραχανά με γάλα. Τρώγαμε και κολώστρες, γιαούρτια, τυριά, γάλα. Έβρεχε συνέχεια και δεν βγαίναμε από το καλύβι. Ακούγαμε μέρα νύχτα, ιδιαίτερα όμως, στη σιγαλιά της νύχτας, το φοβερό θόρυβο, που έκανε η ροή του νερού του ποταμού, να πέφτει πάνω από εκατό μέτρα και να κατρακυλάει στους απότομους γκρεμούς.
Έπειτα από τρεις μέρες, άνοιξε ο Θεός τα μάτια του και βγήκαμε έξω. Τότε αντίκρυσα απέναντι ΄΄την καβούλια΄΄, με τους πανύψηλους και απότομους βράχους της, άκουσα το βουητό του ποταμού και δεν χόρταινα την απέραντη έκταση με τις χαραδρώσεις της.
Περιμέναμε λίγο να πέσουν τα νερά του ποταμού και φύγαμε για το μύλο, ο γερο Μηνάς, η Ντίνα κι εγώ. Πετάξαμε τις λάσπες, ανάψαμε φωτιές, στέγνωσε ο μύλος, τακτοποιήσαμε τα πράγματα στη θέση τους και άρχισε η λειτουργία του μύλου γιατί ο κόσμος είχε ανάγκη.
Τούτη τη θύμηση είχα στο μυαλό μου και έστεκα μπροστά από το καλύβι με συγκίνηση κι ευλάβεια. Από τη μνήμη την παλιά, η θεία Νταρζάναινα, η μητέρα του Αγαμάκου, με ξύπνησε με το κάλεσμά της, να πάω μέσα για φαγητό.
Πήγα και μια καλοψημένη ζεστή μπομπότα με άφθονο και νοστιμότατο τουλουμίσιο τυρί, μας περίμεναν. Φάγαμε με πολλή όρεξη και φύγαμε για το χωριό, όπου φτάσαμε το βράδυ. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει όλους και τ’ όνομά τους, ας είναι αιώνιο.
 Από το βιβλίο του δάσκαλου Στάθη Σταθόπουλου ΄΄ΜΝΗΜΕΣ από την Αρκαδία και το χωριό μου Μυγδαλιά (Γλανιτσιά)΄

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

Τό εκκλησιαστικό έτος τής Ορθοδόξου πίστεως.

Μέ τήν εορτή τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου κλείνει καί τό εκκλησιαστικό έτος τής Ορθοδόξου πίστεως. Ή έναρξη τού νέου έτους ξεκινάει τήν 1η Σεπτεμβρίου μέ τόν ορισμό Αρχή τής Ινδίκτου– από τήν λατινική λέξη «indictio», ή οποία σημαίνει ορισμός –.
Ή σημασία πού δίνει ή Ορθόδοξος εκκλησία τής Ελλάδος στήν Παναγία , τήν μητέρα τού Ιησού Χριστού , είναι τόσο μεγάλη πού τό νέο εκκλησιαστικό έτος ξεκινώντας τόν Σεπτέμβριο έχει ώς πρώτη τιμώμενη εορτή τό Γενέθλιο τής Θεοτόκου στίς 8 Σεπτεμβρίου καί κλείνει στίς 15 Αυγούστου μέ τήν Κοίμησή της.
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ - Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ. - ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΙΜΟΥΝ ΚΑΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ




Δεκαπενταύγουστος. Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και μια εκκλησία αφιερωμένη στη χάρη της Δέσποινας. Στο Αρχιπέλαγος, κάθε νησί και μια Παναγιά, προστάτιδα των ναυτικών και ενσάρκωση της Μητέρας των μητέρων. Στις «Παναγίες» του Αιγαίου αναβιώνει κάθε χρόνο το «Πάσχα του καλοκαιριού», ένα «χαρμόσυνο πένθος» και ένα προσκύνημα που μαγνητίζει τα πλήθη. Η Μεγαλόχαρη της Τήνου με τα χιλιάδες τάματα, πιο πέρα η μεγαλοπρεπής Εκατονταπυλιανή της Πάρου, το κάτασπρο ξωκλήσι της Παναγιάς της Επανωχωριανής στην Αμοργό, η Παναγία η Σπηλιανή σε ένα μοναδικό σπήλαιο μέσα στο κάστρο των Ιπποτών της Νισύρου και τόσες άλλες, καθεμία με το δικό της χρώμα.

Παμπάλαιες, νεωτεριστικές, μεγαλοπρεπείς, λιτές, «θαυματουργές», στη θάλασσα ή ψηλά στο βουνό, ερημικές ή πολυπάτητες, οι εκκλησίες της Παναγίας γιορτάζουν ανάλογα με τα τοπικά έθιμα και τα παραδοσιακά προϊόντα του κάθε νησιού. Και με μια αίσθηση από την ελληνική αρχαιότητα να πλανάται στην ατμόσφαιρα, από τα θρησκευτικά πανηγύρια δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι μουσικές και οι γεύσεις, σαν μια γνώριμη από το παρελθόν θυσία στο Θείο.

Είναι η Παναγιά η Μεγαλόχαρη, η βρεφοκρατούσα, η ελεούσα η Θαλασσινή, η Εκατονταπυλιανή, η Γιάτρισσα, η Μυρτιδιώτισσα, του Σουμελά... μα πάνω απ' όλα είναι η Παναγιά η Μάνα. Από τη μια άκρη της Ελλάδας στην άλλη, σε βουνά, πόλεις, χωριά και νησιά, κάποια Παναγιά παρηγορεί, εμψυχώνει και γαληνεύει όποιον της γυρεύει βοήθεια.

Και τούτη τη Μάνα, τη μια και μοναδική, γιορτάζει ο χριστιανικός κόσμος, με τη μεγαλύτερη κατάνυξη και λαμπρότητα. Το Δεκαπενταύγουστο, χιλιάδες πιστών, με την ψυχή γεμάτη ελπίδα και κατάνυξη, προστρέχουν στα αμέτρητα προσκυνήματα, όπου λιτανεύονται οι θαυματουργές εικόνες της Μεγαλόχαρης για να αποθέσουν τη δική τους ικεσία στη χάρη Της.

Σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής μας η Παναγιά είναι η "πηγή" της ελπίδας μας και της εκπλήρωσης των προσδοκιών μας.

H εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι ημέρα χαρμολύπης για τον χριστιανισμό. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι έχει περάσει στη λαογραφία μας ως θρησκευτικό πανηγύρι και όχι ως πένθος, γιατί αναφερόμαστε όχι απλά στον θάνατο, αλλά στην κοίμηση και στην μετάσταση της Παναγίας.
Τήνος: Ευαγγελίστρια



Ενα χρυσό καράβι με μια τρύπα στην πλώρη, που «σφραγίζεται» από ένα μεγάλο ψάρι, είναι ένα από τα χιλιάδες τάματα στην Παναγιά της Τήνου, ως ένα μεγάλο «ευχαριστώ» του καπετάνιου για το θαύμα της Μεγαλόχαρης. Πλήθος πιστών κατακλύζουν κάθε χρόνο το νησί για το ευλαβικό προσκύνημα στη Μεγαλόχαρη. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που ανηφορίζουν γονατιστοί προς την εκκλησία της Παναγίας προκειμένου να εκπληρώσουν το τάμα τους. Από το 1823 που βρέθηκε η θαυματουργή εικόνα, ύστερα από φανερώσεις στην Αγία Μοναχή Πελαγία, στην εκκλησία που χτίστηκε στο ίδιο σημείο εορτάζεται κάθε χρόνο με ιδιαίτερη λαμπρότητα η Κοίμηση της Θεοτόκου, με αποκορύφωμα τη λιτάνευση της εικόνας στην πόλη.

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ;


Κάθε δεσποτική εορτή της Εκκλησίας μας αποκαλύπτει στους πιστούς θεολογικές αλήθειες του μυστηρίου της θείας οικονομίας, οι οποίες είναι απαραίτητες για την σωτηρία μας. Έτσι και η εορτή της Μεταμορφώσεως μας αποκαλύπτει·

α´) Ότι ο Χριστός είναι Υιός Θεού και Θεός.

Το άκτιστο φως που βγαίνει μέσα από τον Χριστό και τον περιλούζει και λάμπει το πρόσωπό του ως ο ήλιος· η «φωτεινή νεφέλη», που είναι στην αγία Γραφή σημείο της παρουσίας του Θεού και η φωνή του Θεού πατρός που ακούγεται μέσα από τη νεφέλη να λέγει «ούτος εστίν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα· αυτού ακούετε» και (Ματθ. 17,5)· ο Μωυσής και ο Ηλίας οι θεόπτες και μεγάλοι προφήτες που τον αναγνωρίζουν ως Κύριό τους και αποκαλύπτουν ότι ο Χριστός είναι Κύριος ζώντων και νεκρών, ότι δεν είναι ένας προφήτης σαν κι αυτούς, ότι δεν είναι κάποιος που εκφράζεται αντίθετα απ’ αυτούς και εναντίον του Θεού, όπως τον παρουσίαζαν οι Ιουδαίοι, και που συζητούν μαζί του για την «έξοδο του» (Λκ. 9,32)· οι μαθητές που πέφτουν κάτω μπρούμυτα έκπληκτοι και θαμπωμένοι από τη Θεοφάνια του Χριστού, όλα αυτά αποκαλύπτουν και παρουσιάζουν παραστατικά και με μεγαλοπρέπεια τη θεία φύση του Χριστού. Τη θεία φύση που κρυβόταν θεληματικά πίσω από την ανθρώπινη. Τη θεία φύση που ο Χριστός αποκαλύπτει σε όσους τον αναζητούν και είναι καλοπροαίρετοι και χωρίς δόλο (πρβλ. Ιω. 1, 42·46·48).

β´) Τη δόξα της ανθρώπινης φύσεως.

Κατά τη μεταμόρφωση του Χριστού, το ανθρώπινο του πρόσωπο και το ανθρώπινο του σώμα –που αργότερα σταυρώθηκε και θάφτηκε– αυτό έλαμπε, αυτό ακτινοβολούσε. Ακόμη και τα ρούχα που το καλύπταν κι αυτά έλαμπαν και ακτινοβολούσαν (Λκ. 9,29). Η λάμψη του σώματος του Χριστού επεκτεινόταν και σ’ αυτά. Συνεπώς στη Μεταμόρφωση, φάνηκε εκτός από την θεότητα του και η δόξα της ανθρώπινης του φύσεως. Η δόξα του νέου Αδάμ, που δεν μολύνθηκε ποτέ από την αμαρτία.
Η ανθρώπινη του φύση ήταν μεν δοξασμένη από τα σπλάχνα της Θεοτόκου, αλλά μέχρι τότε δεν φαινόταν. Κρατούντο τα μάτια των μαθητών και δεν την έβλεπαν. Τώρα όμως, για πρώτη φορά άνοιξαν, για να δουν αυτό που είχε ο Χριστός από τη στιγμή που ενανθρώπισε. Δηλαδή στην πραγματικότητα δεν μεταμορφώθηκε ο Χριστός, αλλά μεταμορφώθηκαν τα μάτια των μαθητών του πνευματικά, ώστε να μπορούν να δουν το άκτιστο φως. Το φως το οποίο θα φωτίζει την ανέσπερη βασιλεία του Θεού (Αποκ. 22,5).
Και με την πράξη του αυτή ήταν σαν να έλεγε ο Χριστός· «Προσέξτε· έτσι όπως λάμπω τώρα, έτσι θα λάμψετε και εσείς οι άνθρωποι. Όλοι οι πιστοί και αφοσιωμένοι χριστιανοί». Αυτό που είχε πει κάποτε σ’ ένα κήρυγμα του ότι «οι δίκαιοι εκλάμψουσι ως ο ήλιος εν τη βασιλεία του πατρός αυτών» (Ματθ. 13,43), έρχεται τώρα να το πιστοποιήσει και να το αποδείξει εμπειρικά. Και θα το πιστοποιήσει και αργότερα ο Χριστός, όταν θ’ αποστείλει το Πνεύμα το Άγιο, κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, και οι τότε πιστοί θα ζήσουν θείες εμπειρίες και θ’ αποκτήσουν κατά Θεό ένδοξα χαρίσματα. Και θα το πιστοποιεί συνεχώς δια του φωτισμού και της λάμψεως που εκπέμπουν οι ανά τους αιώνες άγιοί του.

γ´) Να υπακούμε στο Θεάνθρωπο Χριστό και το λόγο του.
Είναι ο Χριστός τέλειος Θεός, ο ένας της Αγίας Τριάδος, που ενσαρκώθηκε και έγινε και τέλειος άνθρωπος. Πρέπει να τον αναγνωρίζουμε ως Σωτήρα μας και να ακολουθούμε το θέλημά του. Αυτό πρέπει να είναι και το κύρια αίτημά στην προσευχή μας, όπως μας δίδαξε ο ίδιος. «Αγιασθήτω το όνομά σου, ελθέτω η βασιλεία σου, γενηθήτω το θέλημά σου» λέμε στο «Πάτερ ημών».
Όταν έτσι ζούμε και έτσι πολιτευόμαστε, απ’ αυτή τη ζωή θα ζούμε τη δόξα του και τη βασιλεία του, όπως οι προφήτες, οι απόστολοι και οι ανά τους αιώνες άγιοι. Τα υλικά αιτήματα και οι υλικές ανάγκες δεν θα είναι το πρόβλημά μας. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που παρατηρούμε στην εποπτεία της Μεταμορφώσεως. Στο Θαβώρ αναστέλλονται όλες οι ανθρώπινες επιθυμίες. Δεν σκέφτονται οι απόστολοι τι θα φάνε, τι θα πιούνε, που θα μείνουνε. Σκέφτονται μόνο για τον Χριστό, τον Μωυσή και τον Ηλία, να τους κάνουνε τρεις σκηνές. Και το λένε αυτό, γιατί εκείνη τη στιγμή τα έχουνε χαμένα και δεν ξέρουν τι λένε (Μαρκ. 9,7·Λκ. 9,34). Και όχι γιατί σκέπτονται με υλική προοπτική για τον Χριστό και τους δύο προφήτες. Να συνεπώς τι είναι η βασιλεία του Θεού. Ελαχιστοποιεί και ασημαντοποιεί όλα αυτά που θεωρούμε σπουδαία, ζωτικά και αναγκαία για την ύπαρξή μας. Και γι’ αυτό ο Χριστός μας γυμνάζει με τις εντολές του να μη εξαρτώμαστε από πράγματα τα οποία δεν θα υπάρχουν στη βασιλεία του.

Τι θα γίνει αν δεν αναγνωρίσουμε τον Θεάνθρωπο Χριστό ως Σωτήρα μας και δεν υπακούσουμε στο λόγο του; Αν σκεπτόμαστε συνεχώς ανθρωποκεντρικά και πιστεύουμε «πάντων χρημάτων μέτρον εστίν άνθρωπος» (Πρωταγόρας 490-420 π. Χ.) και όχι ο Θεάνθρωπος;

Την απάντηση μας δίνει ιστορικό γεγονός που συνέβη την ίδια μέρα με την οποία γιορτάζει η Εκκλησία μας τη Μεταμόρφωση του Χριστού μας, το 1945. Στις 6 Αυγούστου του 1945 οι Αμερικανοί ρίχνουν την πρώτη ατομική βόμβα στην Χιροσίμα και την κάνουν στάχτη. Τυχαίο γεγονός ή σατανική επινόηση; Αγνοούμε. Πάντως γνωρίζουμε ότι ο φασίστας Χίτλερ όλους τους πολέμους τους άρχιζε Κυριακή και ότι οι δημοκρατικοί και πολιτισμένοι και «χριστιανοί» Ευρωπαίοι και Αμερικάνοι κηρύξαν τον πόλεμο στην Σερβία το 1999 την παραμονή της 25ης Μαρτίου, ημέρας του Ευαγγελισμού, και οι Άγγλοι συνέχισαν τους βομβαρδισμούς και το Πάσχα που ακολούθησε, ρίχνοντας βόμβες με την επιγραφή «καλό Πάσχα».
Λοιπόν, αν δεν δεχθούμε ­–δια της υπακοής στον Χριστό– να μας φωτίσει και να μας αγιάσει το άκτιστο φως της Μεταμορφώσεως, θα έρθουν τα «φώτα» της σύγχρονης τεχνολογίας, χρησιμοποιούμενα από δαιμονικά μυαλά, να κονιορτοποιήσουν και να καταστρέψουν ολοσχερώς τον ανθρώπινο πολιτισμό. Κι αυτό θα γίνει όχι μόνο με τις πολεμικές συγκρούσεις αλλά και με ατυχήματα σαν το Τσερνομπίλ και της Φουκοσίμα, στα οποία αποδείχτηκε, ότι ο άνθρωπος, αφού επένδυσε όλες τις ελπίδες του κι όλα τα όνειρά του στις προόδους της επιστήμης, για ν’ απολαμβάνει μέσω της αλόγιστης χρήσεως των επιστημονικών ανακαλύψεων μια ξέφρενη ζωή απολαύσεων και ανέσεων με το πιο χαμηλό κόστος, στο τέλος χλώμιασε από φόβο και ανασφάλεια για το μέλλον του.


ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΑΠ. ΒΑΔΡΑΧΑΝΗΣ
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ.

Σάββατο, 30 Ιουλίου 2016

Ό ασβέστης από τό 4000π.Χ...ένα «θαυματουργό» υλικό μέ ποικίλες εφαρμογές .

σαντορινι, λευκο. ασβεστηςΑσβεστώστε τους τοίχους 

Ο ασβέστης είναι ένα από τα παλαιότερα γνωστά υλικά, το ίδιο παλιό όσο και η πέτρα. Χρησιμοποιήθηκε το 4000π.Χ. για την κατασκευή των πυραμίδων της Αιγύπτου και το 1500π.Χ. για τα παλάτια της Κνωσού στην Κρήτη.

Πρόκειται για ένα «θαυματουργό» υλικό με ποικίλες εφαρμογές στον καθαρισμό των ρύπων, του πόσιμου νερού, στην απολύμανση των χώρων διαβίωσης, στη βιομηχανία τροφίμων, στις ιχθυοκαλλιέργειες, κλπ. 
   
Γιατί να προτιμήσετε τον ασβέστη σε σχέση με τα συμβατικά χρώματα τοίχου (ακρυλικά, υδροχρώματα κλπ.)
  • Ο ασβέστης είναι ένα υλικό που παράγεται από ανθρακικά πετρώματα, όπως ασβεστόλιθοι, δολομίτες και μάρμαρα, όταν αυτά θερμανθούν σε υψηλή θερμοκρασία (950-1250 βαθμούς κελσίου). Κατά συνέπεια είναι ένα υλικό που παράγεται από τη φύση εδώ και εκατοντάδες χρόνια και επεξεργάζεται σε καμίνια.
  • Ο ασβέστης μπορεί να κάνει του τοίχους κατάλευκους, δίνοντας ένα λαμπερό και φωτεινό λευκό, πολύ ανώτερο από αυτό των πλαστικών χρωμάτων.
  • Το βάψιμο με ασβέστη ταιριάζει απόλυτα στα παραδοσιακά σπίτια είτε βρίσκονται σε ορεινή είτε σε νησιωτική περιοχή.
  • Ο ασβέστης προστατεύει το περιβάλλον και την υγεία σας, ενώ βελτιώνει τις συνθήκες διαβίωσης στους εσωτερικούς χώρους.  Είναι χαρακτηριστική η λαϊκή έκφραση, που έχει επιβιώσει ακόμα και στις ημέρες μας «Θα σε ρίξω στον ασβέστη» ή «είσαι για τον ασβέστη» όπου λεγόταν με σκωπτικό τρόπο σε άτομα αδύνατα και καχεκτικά, με την έννοια ότι ο ασβέστης θα τους έκανε καλό και θα τους δυνάμωνε.
  • Ο ασβέστης είναι εξαιρετικά οικονομικότερος σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο προϊόν της χημικής βιομηχανίας χρωμάτων.
 
 Τι πρέπει να γνωρίζετε:
  • Οι τοίχοι δε θα πρέπει να έχουν ξαναβαφεί με πλαστικά χρώματα ή με λαδομπογιά. Ο ασβέστης μπορεί να περαστεί απευθείας στο σοβά ή σε πέτρινο τοίχο, χωρίς αστάρωμα.
  • Το ασβέστωμα γίνεται με βούρτσα (στρογγυλή ή ορθογώνια) και όχι με ρολό.
  • Ο ασβέστης διαλύεται με νερό. Πάρτε ένα δοχείο (πλαστικό ή μεταλλικό) και προσθέστε ασβέστη και νερό. Τοποθετήστε και ένα ξύλο, ώστε να ανακατεύεται συχνά το διάλυμα. Μην ανησυχείτε για τις αναλογίες νερού και ασβέστη. Ο ασβέστης είναι εύκολο υλικό και δεν χρειάζεται μεγάλη ακρίβεια στις αναλογίες
    .

Πώς να ασπρίσετε το σπίτι σας


Πρώτο χέρι: Φτιάξτε ένα πολύ αραιό διάλυμα από ασβέστη και νερό και περάστε ένα χέρι τους τοίχους. Προσοχή: Το διάλυμα πρέπει να είναι πολύ αραιό, ώστε να ποτίσει τους τοίχους. Κατά τη διάρκεια του χρωματισμού το αποτέλεσμα φαίνεται γκρι αλλά μην ανησυχείτε. Μόλις στεγνώσει θα αποκτήσει λευκό χρώμα.   

Δεύτερο χέρι: Το δεύτερο διάλυμα ασβέστη και νερού θα πρέπει να είναι πιο πηχτό (σαν γάλα). Για να περάσετε το δεύτερο χέρι θα πρέπει να περιμένετε να στεγνώσει το πρώτο. Όταν περνάτε τον ασβέστη στον τοίχο, το αποτέλεσμα φαίνεται γκρι (ή λασπωμένο). Μην ανησυχείτε διότι ο ασβέστης γίνεται λευκός, μόλις στεγνώσει.

Τρίτο χέρι (ή και τέταρτο χέρι): Το τρίτο χέρι έχει την ίδια ακριβώς αναλογία νερού και ασβέστη με το δεύτερο χέρι. Το μυστικό του τελευταίου χεριού είναι η προσθήκη αλατιού (ή λαδιού) στο διάλυμα. Η προσθήκη αυτή γίνεται ώστε να μην φεύγει ο ασβέστης από τον τοίχο κάθε φορά που τον αγγίζουμε. Έτσι λοιπόν προσθέστε μια χούφτα χοντρό αλάτι στο δοχείο με το ασβεστόνερο και περαστέ το τρίτο χέρι.

Tip: Όταν θα χρειαστεί να ξανα-φρεσκάρετε το σπίτι σας με ασβέστη μην ξεχάσετε να προσθέτετε στο διάλυμα και μια χούφτα χοντρό αλάτι, για να σταθεροποιηθεί ο ασβέστης στον τοίχο και να μη σας λερώνει κάθε φορά που τον αγγίζετε.  

Tip: Στο τελευταίο χέρι, μπορείτε να προσθέσετε και λουλάκι (indigo) για να γίνει ακόμα πιο λευκός ο τοίχος. 

Δοκιμάσαμε στην πράξη να ασβεστώσουμε μια κατοικία

Μία συνεργάτης του decobook.gr και αρχιτέκτων αποφάσισε να δοκιμάσει στην πράξη το ασβέστωμα μιας κατοικίας και μας ενημερώνει:

"Σε ένα παλαιό κτίσμα (πρό του 1923) έγιναν νεότερες προσθήκες και κτίστηκαν καινούργιοι τοίχοι. Προκειμένου, οι συγχρονες προσθήκες να εναρμονίζονται με την υφιστάμενη κατασκευή, αποφάσισα να τους ασβεστώσω. Έτσι, μετά τον σοβά πέρασα κατευθείαν ασβέστη, χωρίς μάλιστα να προηγηθεί αστάρωμα. Το πρώτο χέρι του ασβέστη, το ρουφούσε, σχεδόν ολοκληρωτικά ο τοίχος, οπότε το αποτέλεσμα ήταν αποκαρδιωτικό. Όταν όμως στέγνωσε το πρώτο χέρι, είχε ήδη αρχίσει να φαίνεται ένα λευκότερο αποτέλεσμα.

Όταν οι εργάτες ξεκίνησαν να περνούν το δευτερο χέρι, πάλι το αποτέλεσμα δεν ήταν ενθαρρυντικό και ανησυχούσα ότι είχα κάνει λάθος επιλογή και οτι έπρεπε να είχα χρησιμοποιήσει πλαστικά χρώματα τοίχου. Πράγματι, όσο περνούσαμε το δευτερο χέρι, ο υγρός ασβέστης φαίνονταν γκρί και λασπωμένος. Όταν όμως στέγνωσε, το αποτέλεσμα ήταν λευκό. Στο τρίτο χέρι, ήμουν πλέον αισιόδοξη, και πράγματι το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό.

Διάφοροι τεχνίτες του τόπου, μου είπαν ένα μυστικό: να ρίξω στο τελευταίο χέρι, μέσα στο μίγμα του ασβεστόνερου, λάδι. Με αυτόν τον τρόπο, το τελευταίο χέρι θα ήταν σταθερό και δεν θα λέρωνε τα ρουχα όσων ακουμπουσαν πανω στον τοίχο. Η ιδέα όμως της προσθηκης λαδιου, δε μου πολυάρεσε καθώς το λαδι είναι αρκετά ακριβό για να το ρίχνω στον ασβέστη. Τελικά, ένας νεαρός τεχνίτης μου είπε, ότι στο χωριό του στην Αλβανία, όπου συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να ασπρίζουν τα σπίτια τους, στο τελευταίο χέρι ρίχνουν χοντρό αλάτι (και όχι λάδι). Έτσι, λοιπον δοκίμασα το αλάτι και το αποτέλεσμα ήταν άψογο.

Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο είναι το χαμηλό κόστος του ασβέστη. Αν χρησιμοποιούσα πλαστικά χρώματα το κόστος των υλικών θα έφτανε τα 100-150 ευρώ. Αντιθέτως, ένα σακί ασβέστη κοστίζει (αν θυμάμαι καλά) 4 ευρώ περίπου. Χρησιμοποίησα, περίπου 3 σακιά και με αυτά ασβεστώσαμε και την αυλή, και την περίφραξη.

Ένα αλλο εντυπωσιακο στοιχείο του ασβεστη είναι οτι δε δημιουργεί 'μπαλώματα'΄. Η ιδιοκτήτρια του σπιτιού, που είναι μια ηλικιωμένη κυρία ήθελε να βοηθήσει  στο άσπρισμα και έτσι άσπριζε καθημερινά μια μικρή περιοχή. Παρόλο όμως, που άσπριζε μικρές-μικρές περιοχές και με ακανόνιστες βουρτσιές, εντούτοις το τελικό αποτέλεσμα ήταν ομοιόμορφο"


Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΜΥΡΟ ;

ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ ΚΑΘΕ 10 ΧΡΟΝΙΑ . . . 

Είναι έλαιο που περιέχει 40 διαφορετικά μυρωδικά. 
Παρασκευάζεται καθέ 10 χρόνια περίπου με τελετή που ξεκινάει την Κυριακή των Βαΐων και την ημέρα της Μεγάλης Πέμπτης με ειδική τελετή στον Πατριαρχικό ναό της Κωνσταντινούπολης καθαγιάζεται και μοιράζεται σε όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες. 
 Χρησιμοποιείται για την τελετή του Μυστηρίου του Χρίσματος (με αυτό χρίεται ο βαπτισμένος).
 Συμβολίζει τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. 
Ενημερωτικά παρατίθενται οι χρονολογίες παρασκευής του, κατα τον 20ο αιώνα
1903,1912 πατρ.Ιωακείμ ο Γ΄
1928 πατρ. Βασίλειος ο Γ΄
1939 πατρ. Βενιαμίν ο Α΄
1951 πατρ. Αθηναγόρας ο Α΄
1960 πατρ. Αθηναγόρας ο Α΄
1973, 1983 πατρ. Δημήτριος ο Α΄
1992, 2003 πατρ. Βαρθολομαίος

Χαλβάς σπιτικός - Μία συνταγή της Αρκαδίας



Υλικά
1 φλιτζάνι τσαγιού
ελαιόλαδο
2 φλιτζάνια τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι

3 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη

4 φλιτζάνια τσαγιού νερό

1 φλιτζάνι τσαγιού μαύρη σταφίδα

1 κουταλιά σούπας κανέλα
1 φλιτζάνι τσαγιού καρύδια κοπανισμένα
ΕκτέλεσηΣε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και, όταν κάψει, ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα συνεχώς μέχρι να 'καβουρντιστεί'. Προσθέτουμε την κανέλα και, χαμηλώνοντας τη φωτιά, ρίχνουμε το νερό, στο οποίο προηγουμένως έχουμε διαλύσει τη ζάχαρη. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα χωρίς διακοπή, έως ότου ο χαλβάς ξεκολλήσει τελείως από την κατσαρόλα και δεν έχει καθόλου υγρασία. Λίγο πριν τον βγάλουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε τη σταφίδα. Τον βάζουμε σε φορμάκια και τον σερβίρουμε πασπαλισμένο με ζάχαρη, κανέλα και κοπανισμένα καρύδια.
Πηγή συνταγής: το βιβλίο 'Παραδοσιακές Συνταγές της Αρκαδίας' της Θηρεσίας Κοντογιάννη, 2η έκδοση, Εκδόσεις 'Μαϊνάς', 1999
άπό

ΓΑΣΤΡΑ. ΕΝΑΣ ΦΟΡΗΤΟΣ ΦΟΥΡΝΟΣ.

Η γάστρα ήταν ένα απαραίτητο σκεύος της υπαίθριας ζωής. Πολύ λίγες
οικογένειες διέθεταν μόνιμους φούρνους στα ορεινά χωριά. Για να ψήσουν ψωμί ή φαγητό του φούρνου, έπρεπε να βρουν άλλο τρόπο. Η λύση ήταν ένας φορητός και γρήγορος φούρνος. Αυτό ήταν η γάστρα.

Η γάστρα αποτελείτο από μια ημισφαιρική χονδρή λαμαρίνα, που στο πάνω μέρος είχε μια λαβή για να μπορούν να τη σηκώνουν με το «ξυθάλι». Χαμηλότερα από τη λαβή είχε ένα μεταλλικό στεφάνι για να κρατάει τις ζεστές στάχτες και τ' αναμμένα κάρβουνα. Στη «γωνιά», η οποία αποτελείτο από «σίμαλες» πλάκες για να κρατούν την θέρμανση, άναβαν δυνατή φωτιά από λεπτά ξύλα για να κάνουν γρήγορη και δυνατή φλόγα και να δημιουργούν κάρβουνα πολύ γρήγορα.
Πάνω σε αυτήν τη φοβερή φωτιά τοποθετούσαν τη γάστρα, η οποία γινόταν κατακόκκινη από τη δυνατή φλόγα. Όταν η φωτιά κατέπαυε, οι νοικοκυρές καθάριζαν τη γωνιά, έβαζαν το στρογγυλό ταψί με το ψωμί ή το φαγητό, μετά τη γάστρα και ύστερα τα κάρβουνα και τις ζεστές στάχτες πάνω και γύρω στη γάστρα και εσφράγιζε το φορητό φούρνο.

Σε δύο η τρεις ώρες το φαγητό ή το ψωμί ήταν έτοιμο.
Η γάστρα ήταν ένας πρωτόγονος φορητός φούρνος. Τον έπαιρνες μαζί σου, τον φόρτωνες στο γαϊδουράκι ή στο μουλάρι μαζί με τα πενιχρά τρόφιμα και με το πιτσιρίκι κάπου-κάπου. Έτσι μπορούσες να ψήσεις ψωμί (απαραίτητο), πίτες κρέας, μπακλαβά και άλλα.

Η γάστρα μαζί με την πυροστιά , το ξυθάλι, ένα κακάβι με το καπάκι για πιάτο, ήταν τα βασικά σκεύη της υπαίθριας κουζίνας.
κεραμικός μαστραπάς
Περιττό να πούμε ότι το φαγητό είχε υπέροχη γεύση, γιατί η γάστρα εσφράγιζε καλά και κρατούσε μέσα τα υγρά και έψηνε πολύ σιγά.
Άλλα σκεύη της χωριάτικης μαγειρικής ήταν το τηγάνι, το ταψί (στρογγυλό), η χουλιάρα (κουτάλα), ο τέτζερης, ο μαστραπάς και άλλα. Καλή Όρεξη!...

πηγή

Το λίχνισμα... όπως τα παλιά χρόνια